We are
highly
sensitive
Είμαι ψυχολόγος, με ειδίκευση στη Συστημική Ψυχοθεραπεία. Η συστημική προσέγγιση διαμορφώνει τον τρόπο που κατανοώ τον άνθρωπο: όχι απομονωμένα, αλλά σε συνεχή αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους και τα πλαίσια που τον περιβάλλουν: την οικογένεια, το σχολείο, την εργασία, τον στενό του κύκλο. Γιατί αυτά δεν είναι απλώς το φόντο της ζωής μας – μας επηρεάζουν και τα επηρεάζουμε.
Η επαγγελματική μου εμπειρία έχει διαμορφωθεί μέσα από τη θεραπευτική δουλειά με ενήλικες, παιδιά, εφήβους, γονείς, ζευγάρια και οικογένειες. Στην θεραπεία επικεντρώνομαι ιδιαίτερα στο πώς οι δυσκολίες που βιώνει κάποιος συνδέονται με το στάδιο ζωής στο οποίο βρίσκεται. Δυσκολίες που, τις περισσότερες φορές, μιλούν για ανάγκες και αλλαγές που επιζητά.
Σπούδασα Ψυχολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια ειδικεύτηκα στην Εφαρμοσμένη Αναπτυξιακή Ψυχολογία, αναζητώντας να κατανοήσω καλύτερα πώς διαμορφώνεται ο άνθρωπος μέσα στον χρόνο, από την παιδική μέχρι την τρίτη ηλικία. Ενδιαφέρομαι βαθιά για τις μεταβάσεις της ζωής, εκείνες που μας καλούν να επαναπροσδιορίσουμε τη σχέση μας με τον εαυτό μας και με τους άλλους.
Έπειτα, εκπαιδεύτηκα στη Συστημική Θεραπεία και Συμβουλευτική, παρακολουθώντας το τετραετές Πρόγραμμα Εκπαίδευσης στο Κε.Σ.Με.Θ. Μέσα από αυτή την εκπαίδευση, έμαθα να βλέπω, να επεξεργάζομαι και να αφουγκράζομαι τον άνθρωπο μέσα στα συστήματα σχέσεων στα οποία ανήκει: την οικογένεια, τη συντροφική σχέση, το σχολείο, την εργασία, την κοινότητα, τις εμπειρίες και τις αφηγήσεις.
Στην επαγγελματική μου πορεία έχω εργαστεί θεραπευτικά με ενήλικες, παιδιά, εφήβους, ζευγάρια, γονείς και οικογένειες, τόσο δια ζώσης όσο και διαδικτυακά. Έχω βρεθεί σε πλαίσια όπου η θεραπεία συναντά το άγχος, τη δυσφορία, τον πόνο και την απελπισία, την οικογενειακή αγωνία, τις συγκρούσεις, την αμφιθυμία,την ακινησία και την αναβλητικότητα, και την ανάγκη του ανθρώπου να βρει έναν πιο αυθεντικό και ασφαλή τρόπο να σταθεί και να πορευτεί στη ζωή του.
Η ψυχοθεραπεία για μένα δεν είναι μόνο η κατανόηση μιας δυσκολίας ή ενός συμπτώματος. Είναι ένας τρόπος να ακούμε πιο προσεκτικά τον άνθρωπο μέσα στην ιστορία του, στις σχέσεις του, στην οικογένειά του, στις βεβαιότητες που τον στήριξαν αλλά και σε εκείνες που κάποια στιγμή μπορεί να αρχίσουν να τον περιορίζουν.
Ιδιαίτερα με ενδιαφέρει η στιγμή όπου κάτι που μέχρι χθες έμοιαζε αυτονόητο αρχίζει να μην χωράει πια. Μια οικογενειακή πεποίθηση, ένας ρόλος, ένας τρόπος σύνδεσης, μια εικόνα για τον εαυτό ή για τους άλλους. Εκεί συχνά ξεκινά η θεραπευτική δουλειά· όχι με στόχο να απορρίψουμε την ιστορία μας ή τους ανθρώπους μας, αλλά να αποκτήσουμε την ελευθερία να αμφισβητούμε τις βεβαιότητές μας, ώστε να δημιουργηθεί χώρος για νέες δυνατότητες.
Για μένα, αυτή η «ασέβεια» απέναντι στα παγιωμένα δεν σημαίνει έλλειψη σεβασμού. Σημαίνει θάρρος να κοιτάξουμε με περιέργεια όσα θεωρούσαμε δεδομένα, να τα ξανασκεφτούμε, να τα τοποθετήσουμε σε νέο πλαίσιο και να δούμε αν συνεχίζουν να μας εξυπηρετούν.
Η προσέγγισή μου είναι συστημική και συνεργατική. Η θεραπεία είναι κάτι που χτίζουμε παρέα, ξεκινώντας πάντα από το αίτημα σου: τι αλλαγές θέλεις να δεις στη ζωή σου και ποια είναι η ιστορία που σε έφερε ως εδώ.
Ξεκινάω πάντα από την ενεργητική ακρόαση. Το να ακούω προσεκτικά δεν σημαίνει απλώς να καταγράφω όσα λέγονται, αλλά να αφουγκράζομαι το νόημα πίσω από αυτά. Ταυτόχρονα, δίνω μεγάλη σημασία στην εμπιστοσύνη. Χωρίς έναν χώρο ασφαλή, καμία αλλαγή δεν μπορεί να ριζώσει.
Μέσα στη συνεδρία, ενθαρρύνω την αυτοπαρατήρηση και τον αναστοχασμό. Το να στραφούμε προς τα μέσα, να αναγνωρίσουμε μοτίβα και επαναλήψεις, είναι συχνά το πρώτο βήμα προς την αλλαγή. Με ενδιαφέρει να καταλάβουμε μαζί όχι μόνο «τι σύμπτωμα υπάρχει», αλλά και τι προσπαθεί να εκφράσει αυτό το σύμπτωμα μέσα στη ζωή, στις σχέσεις και στην καθημερινότητά σου.
Στόχος μου είναι η ενδυνάμωση. Να φύγεις από τη θεραπεία έχοντας πιο καθαρή εικόνα των δικών σου δυνατοτήτων, και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στο πώς θα τις χρησιμοποιήσεις.
Στη θεραπεία με παιδιά, δίνω ιδιαίτερη έμφαση στο γονεϊκό σύστημα και στα σημαντικά πρόσωπα του περιβάλλοντός τους. Το παιδί δεν αλλάζει μόνο του· αλλάζει μέσα σε ένα δίκτυο σχέσεων που το στηρίζει.
Στη θεραπεία ζευγαριών, φροντίζω να διατηρώ ουδετερότητα. Είναι αυτή η ουδετερότητα που επιτρέπει και στους δύο να νιώθουν ότι ακούγονται το ίδιο, χωρίς κάποιος να «κερδίζει» ή να «χάνει».
Και μέσα από αυτή τη διαδικασία, μπορούμε να δουλέψουμε μαζί ώστε να δημιουργηθεί περισσότερη κατανόηση, σύνδεση και συμπόνοια – για εσένα, το παιδί σου, τη σχέση ή την οικογένειά σου.
Χρησιμοποιούμε cookies για την ομαλή λειτουργία της ιστοσελίδας, καθώς και για να κατανοούμε πώς χρησιμοποιείται και να βελτιώνουμε την εμπειρία σας. Μπορείτε να αποδεχτείτε όλα τα cookies, να απορρίψετε τα μη απαραίτητα ή να επιλέξετε τις προτιμήσεις σας.
